آنها خون گرمند و این خصیصه آنان هم شبیه انسان هاست. اما یکی از تفاوت هایی که این حیوانات با انسان ها دارند، محیط زندگی آنهاست.

وال ها و دلفین ها، دارای ویژگی هایی هستند که این امکان را به آنها می دهد که بتوانند بیش از نیم ساعت را بدون گرفتن اکسیژن  زیر آب بمانند.

روی کره خاکی انسان ها و دیگر حیوانات بطور غیر ارادی تنفس می کنند، این به آن معناست که ما حتی اگر نخواهیم نفس بکشیم بدن ما اکسیژن می طلبد و ما را مجبور به نفس کشیدن می کند.

اما در مورد دلفین ها و وال ها قضیه فرق می کنند. آنها بطور ارادی نفس می کشند به این معنا که هر گاه اراده کنند که زیر آب باشند می توانند دقایق طولانی را تا زمانی که روی آب می آیند نفس نکشند .

حال چطور ممکن است حیوانی که حرکاتش کاملاً ارادی و هوشیار است بتواند بخوابد؟

کاملاً واضح است که اگر ما در حالت هوشیاری به سر ببریم، نمی توانیم به خواب برویم و از آنجا که ساختار مغز پستانداران به شکلی است که تا زمانی که هوشیار باشند بیدار هستند، پس دلفین ها که باید در هوشیاری تصمیم بگیرند که چه وقت نفس بکشند چه هنگام می خوابند؟

تحقیقات ثابت کرده است که برای رفع این مشکل دلفین ها هنگام خواب نیمی از مغزشان را فعال نگه داشته و نیم دیگر در حال کار نگه می دارند.

به این صورت آنها هم استراحت لازم را دارند و هم تا حدودی در حالت نیمه هوشیار می باشند. گفته می شود که این حیوانات حدود 8 ساعت در روز را در این حالت به سر می برند.

ما انسان ها احتمالا هرگز درک نمی کنیم که این نوع خواب چگونه است، اما آن را می توان به حالت ابتدای فرو رفتن به خواب یعنی حالتی که نیمه بیهوش هستیم و صداهای گنگی می شنویم تشبیه کرد.

حال این سؤال پیش می آید که دلفین ها کجا می خوابند؟

بهترین جا برای انان نزدیک سطح اقیانوس است که بتوانند در موقع مقتضی روی آب بیایند و نفس بکشند.

اگر دلفینی را دیدید که نزدیک سطح آب بود و تکان های کمی داشت بدانید که به خواب رفته است

 هر دو خوب است ولي معمولاً در شروع درمان، استامينوفن ترجيح داده مي‌شود. حالا اگر پاي فرزندتان پيچ خورد و دردش ساکت نمي‌شد، به او کدام دارو را مي‌دهيد؟

 اين مسأله که براي کاهش درد در کودکان کدام مسکن مناسب‌تر است، نه‌تنها براي پدر و مادرها، بلکه گاهي براي پزشکان هم مورد سؤال بوده است. اما با انجام تحقيقاتي که نتايج آن در نشريه معتبر Pediatrics منتشر شد، به نظر مي‌رسد ديگر بتوان يک دارو را به عنوان بهترين مسکن در کودکان معرفي کرد: بروفن؛ اين است معجزه التيام‌بخش درد کودکان.

در اين پژوهش، تأثير بروفن، استامينوفن و کدئين، يعني سه تا از معروفترين مسکن‌ها، در 300 کودک مراجعه کننده به بخش اورژانس يکي از بيمارستان‌هاي کودکان در شهر اتاوا واقع در کانادا مورد ارزيابي قرار گرفت. اين کودکان که 6 تا 17 سال سن داشتند و همگي دچار شکستگي استخوان يا پيچ خوردگي يا کشيدگي اندام‌ها شده بودند در بدو ورود به اورژانس به‌طور تصادفي به 3 گروه تقسيم شدند و هر گروه يک دارو را دريافت کرد.

 پس از نيم ساعت از دريافت داروها، تأثير آنها در کاهش درد در هر 3 گروه تقريباً يکسان بود ولي با گذشت يک ساعت از زمان تجويز دارو، کودکاني که بروفن دريافت کرده بودند، درد کمتري نسبت به 2 گروه ديگر داشتند.

البته براي اين‌که نتايج ملموس‌تر باشند و با دقت بيشتري بتوان تأثير داروها را مقايسه کرد، پژوهشگران مقياسي را تعريف کردند، به اين ترتيب که به حداکثر درد عدد 100 تعلق گرفت و هرچه درد کمتر مي‌شد، از اين عدد کاسته مي‌شد.